SZALEŃSTWO WE DWOJE

Eugène Ionesco w „Szaleństwie we dwoje” stworzył wnikliwe studium ludzkiej natury, osadzone w świecie pełnym absurdu i chaosu. Sztuka, wystawiona po raz pierwszy w 1962 roku w Studio des Champs-Élysées, przedstawia parę kochanków, którzy po siedemnastu latach wspólnego życia nieustannie kłócą się o najdrobniejsze sprawy — choćby o to, czy żółw i ślimak należą do tego samego gatunku.

Tymczasem za oknem ich mieszkania toczy się wojna, której przyczyny pozostają nieznane, a ich pokój staje się polem walki. Dramat pokazuje, jak w ekstremalnych warunkach wojna i chaos wypaczają ludzkie zachowania i relacje. Codzienność staje się groteską, a rutynowe działania nabierają dziwacznego znaczenia.

W sercu tej opowieści kryje się jednak miłość — trudna, szorstka, lecz prawdziwa i potrafiąca przetrwać największe burze. To właśnie ona staje się siłą napędową, mimo otaczającej grozy. Vova Makovskyi i Walentyna Sizonenko grają tę parę w przestrzeni, w której publiczność siedzi na wyciągnięcie ręki od sceny.